Апамдын экинчи турмушунан беш, улуу эжем менен алты бир тууганбыз. Атам биз кичине кезибизде эле кетип калган. Болгону көз алдымда атамдын апамды бурчка такап алып уруп жатканы калган. Атамдын көк муштуму көз алдыма калгандыктан өзүмдөн сегиз жаш улуу адамга турмушка чыгып бактылуу жашоо болуп жаткандай туюлду. Бирок ал адамдын жай турмушундагы тынч жашоо менин бактым экенине качан бир тууган эжем менен өз төшөгүмөн кармап алдгандан кийин түшүндүм. Бир тууган эжем, апамдан кийинки апамдын ордун баскан боорукер бир тууганым. Азыр жолдошумджан кетип калып апамдын үйундө жашап жатам. Эжем болсо аны менен ачыкка чыгып алды. Уялганымдан сыртка чыга албай камалып отурам.